"Gwyn ei byd y genedl y mae'r Arglwydd yn Dduw iddi." - Beibl
"Paid ag arswydo na dychryn, oherwydd yr wyf fi, yr Arglwydd dy Dduw, gyda thi ple bynnag yr ei," meddai'r Arglwydd wrth Johsua.
Mae ei eiriau hyn yn rhoi nerth i mi pan oes ofn arna i oherwydd mai â ni hefyd mae o'n siarad.
Fu farw mam gŵr fy merch hynaf neithiwr o ganser. Er bod yn drist i'r teulu ffarwelio â hi (am y tro) wrth gwrs, maen nhw'n cael eu cysuro gan wybod ei bod hi gydag Iesu bellach, wedi cael ei rhyddhau o ddioddefaint corfforol. Dyma'n gobaith cadarn ni sydd yn credu yn Iesu a'i addewidion sicr.
"Da yw Duw."
Hyn ydy'r geiriau cyntaf a ddaeth oddi wrth geg yr awyrennwr a achubwyd o Iran yn y cynllun achub beiddgar.
Ydy, mae o!
Doedd Tomos ddim yno pan wnaeth Iesu ymddangos. Dyma’r lleill yn dweud wrtho, “Dŷn ni wedi gweld yr Arglwydd!”
Ond ei ymateb oedd, “Nes i mi gael gweld ôl yr hoelion yn ei arddyrnau, a rhoi fy mys yn y briwiau hynny a rhoi fy llaw i mewn yn ei ochr, wna i byth gredu’r peth!”
Wythnos yn ddiweddarach roedd y disgyblion yn y tŷ eto, a’r tro hwn roedd Tomos yno gyda nhw. Er bod y drysau wedi’u cloi, daeth Iesu i mewn a sefyll yn y canol a dweud, “Shalôm!” Trodd at Tomos a dweud, “Edrych ar fy arddyrnau; rho dy fys i mewn ynddyn nhw. Estyn dy law i’w rhoi yn fy ochr i. Stopia amau! Creda!”
A dyma Tomos yn dweud, “Fy Arglwydd a’m Duw!” - Beibl.net
