"Dyna pam y mae ef (Iesu) hefyd yn gallu achub hyd yr eithaf y rhai sy'n agosáu at Dduw trwyddo ef, gan ei fod yn fyw bob amser i eiriol drostynt," medddai'r Beibl.
Achub hyd yr eithaf ..... ond trwyddo ef
Dyma goffi gwych o Honduras. Job, ein ffrind ni a'i griw sydd yn ei gynhyrchu ar eu fferm flaengar yno. Maen nhw'n ceisio helpu'r ffermwyr lleol drwy ddangos modd effeithiol i ffermio, a dwyn Efengyl Iesu Grist ar yr un pryd.
Ymwelodd fy ail ferch ei nain yn ddiweddar. Cafodd ei synnu gan ba mor fywiog oedd hi. Er fy mam wedi colli llawer o'i chof, mae hi'n iach yn ei chorf, ac yn siriol. Dwedodd ei bod hi'n dal i weddïo dros ei theulu bob dydd. Roedd ei bywyd yn ofnadwy o galed. Dw i 'n hynod o ddiolchgar bod Duw wedi ei hachub hi drwy Iesu Grist, a rhoi iddi lawenydd ym mhennod olaf ei bywyd.
Pan aeth Iesu i fro ei febyd a dechrau dysgu yn y synagog, cafodd nifer o'r trigolion eu synnu wrth wrando arno fo.
Dwedon nhw, “ble gafodd e’r holl ddoethineb, a’r gallu i wneud gwyrthiau? Saer ydy e. Mab Mair. Brawd Iago, Joseff, Jwdas a Simon! Mae ei chwiorydd yn dal i fyw yn y pentref ma.” (Beibl.net)
Hollol ddyn oedd Iesu, er ei fod yn hollol Dduw. Cysyniad anodd deall, ond cawn ni ei dderbyn drwy'r ffydd.
Heddiw os clywch chi ei lais, peidiwch â gohirio. Wyddoch chi ddim beth fydd yn digwydd fory. Ewch ato fo, sydd yn galw arnoch chi.
"Dewch ataf fi, bawb sy'n flinedig ac yn llwythog, ac fe roddaf fi orffwystra i chwi," meddai Iesu.