fenis 37 - oriel accademia

Doeddwn i ddim yn bwriadu mynd i Oriel Accademia er pa mor adnabyddus ydy hi oherwydd bod gen i ond ddiddordeb cwrtais yn y gelf. Wedi gweld bron popeth roeddwn i eisiau ei weld am y tro, fodd bynnag, penderfynais fynd yno cyn gadael Fenis. A dw i'n hynod o falch mod i wedi mynd. Darllenais i dipyn am rai o artistiaid enwog Fenis a'u gwaith o'r blaen, ond doeddwn i ddim yn barod am y sioc a ges i'n gweld y paentiadau enfawr sydd yn llenwi'r ystafelloedd - Bellini, Carpaccio a llawer mwy. Ces i fy nharo yn enwedig gan y paentiad gan Paris Bordon, a sefyll o'i flaen yn amser hir yn syllu arno fo - y lliwiau, y cyferbyniad o olau a chysgod, y manylion, yr awyrgylch. Mae'n amhosib canfod y rhain oni bai gwelir yn bersonol. Treuliais ddwy awr felly, a mynd allan o'r oriel wedi fy nghyfareddu'n llwyr.

fenis 36 - ghetto

Creuwyd y gair hwnnw yn Fenis ganrifoedd yn ôl ar gyfer y lle i gadw'r Iddewon tu mewn. Er gwaetha' popeth, cawson nhw eu trin yn well na'r llefydd eraill ar yr adeg honno oherwydd bod gan y Fenisaidd ddiddordeb mewn busnes yn hytrach na beth ddywedodd y Pab. Roedden nhw'n gorfod byw ar y ddarn o dir hwnnw fodd bynnag. Yn naturiol codwyd yr adeiladau'n llawer uwch na gweddill o'r dref. Mae cymuned fach ond fywiog yn dal i fodoli hyd at heddiw a chewch chi ymweld â'r amgueddfa a'r synagogau. Roedd yn well gen i gerdded drwy Ghetto yn lle Strada Nova sydd yn syth a llydan ond gorlawn drwy'r amser.

fenis 35 - cwmni

Pan glywodd fy ffrind o Bresia sydd yn dysgu Japaneg fy mod i yn Fenis, daeth i fy ngweld fore Sadwrn. Er bod ni'n helpu'n gilydd ar y we weithiau, roedd dyna'r tro cyntaf i ni gyfarfod. Wedi cyfarch ein gilydd ar orsaf trên Santa Lucia, aethon ni i Da Silvio am ginio lle ces i spaghetti vongole a Bellini. (Blasus iawn!) Yna, cerddon ni o gwmpas y dref yn hamddenol wrth edmygu'r golygfeydd - la Salute, Campo San Barnaba, ardal Cannaregio. Mwynheais i grwydro Fenis ar ben fy hun am bythefnos, ond roedd yn braf cerdded efo cwmni'n trafod y rhyfeddodau sydd yn llenwi'r dref. Wrth gwrs bod ni'n cael ymarfer yr ieithoedd dan ni'n eu dysgu hefyd. Roedd yn ddiwrnod hynod o bleserus.

Llun: pen tŵr Eglwys Madonna dell'Orto yn Cannaregio a gelwyd yn Panettone gan Commissario Brunetti

fenis 34 - ffarwelio â'r ysgol

Ces i wersi gwych ac amser bendigedig yn yr ysgol Eidaleg ymysg yr athrawon a'r staff ardderchog ynghyd y cyd-ddysgwyr clên. Gan fod pawb yn siarad Eidaleg drwy'r amser, ces i fy nhrochi ynddi hi am bythefnos. Roedd yn bleser mynd i'r ysgol fach bob bore cyn i mi grwydro'r dref yn y prynhawn. Wedi dod i nabod y bobl yno braidd yn dda, roedd yn ofnadwy o drist ffarwelio â nhw. Ces i anrheg hyfryd gan yr ysgol ddiwrnod olaf - rhywbeth bach del i ddal bag llaw sydd yn cael ei wneud o wydr Murano. Mae'n fy atgoffa i o'r dyddiau hapus...

fenis 33 - mynd i'r eglwys

Gwelais nifer o eglwysi hardd yn Fenis, ond roeddwn i eisiau mynd i'r eglwys fore Sul, nid i edrych ar yr adeilad ond i addoli Duw. Gan fy mod i'n methu ffeindio eglwys efengylaidd yno, es i St. George's, eglwys Anglicanaidd sydd yn croesawu pawb i'w gwasanaeth Saesneg. Roedd yn hyfryd clywed yr offeiriad yn darllen y Beibl. Pregethodd ar y bennod am y canwriad Rhufeinig. Roedd yn ymddangos yn bennod briodol gan mai yn yr Eidal roedden ni. Doeddwn i ddim yn gwybod mai milwr Rhufeinig oedd St. George cyn cael ei alw'n sant. Roedd yn hyfryd cyd-addoli Duw efo rhyw 40 o bobl eraill.

fenis 32 - ar ben tŵr san giorgio maggiore

Roeddwn i'n bwriadu manteisio i'r eithaf ar fy nhocyn vaporetto 12 awr a gostiodd €18. Es i lawr ac i fyny Camlas Fawr bedair gwaith. Croesais i i San Giorgio Maggiore hefyd. Cewch chi fynd i fyny'r tŵr gan lifft. Roedd y profiad ar ben y tŵr yn werth €6. Doedd fawr o bobl pan es i, felly roeddwn i'n medru mwynhau'r golygfeydd godidog i bob cyfeiriad heb gynnwrf. Mae'n llawer gwell na thŵr Piazza San Marco sydd yn orlawn drwy'r amser.

fenis 31 - y 4edd golofn

Darllenais yn Venice is a Fish am y bedwaredd golofn Palazzo Ducale sydd yn wynebu'r cei. Yn adeg Seremissima, os llwyddodd dyn euog fynd o gwmpas y golofn efo'i gefn arni hi heb syrthio i lawr oddi ar y palmant gwyn, cafodd ei bardynu. Mae hyn yn swnio'n hawdd, ond dydy hi ddim oherwydd bod y golofn honno'n agosach at yr ymyl na'r lleill. Pan oeddwn i yno, ceisiais weld beth ydy'r gyfrinach. Roeddwn i'n darganfod bod diamedr y golofn yn fwy na'r lleill! Yna, ceisiais fynd o'i chwmpas a llwyddo! Wir i chi! Pan es yn ôl  i'r sgwâr ddyddiau wedyn, gwelais blant yn mynd o'i chwmpas. Na lwyddon nhw'n anffodus.